سلامت و سبک زندگی

فارماكوكينتيك

این دارو به خوبی از طریق خوراکی جذب شده و در کبد متابولیزه می شود. پیوند دیازپام به پروتئین پلاسما بسیار زیاد است. نیمه عمر آن ۷۰-۲۰ ساعت و زمان لازم برای اوج غلظت پلاسمایی از راه خوراکی ۲-۰.۵ ساعت می باشد و از طریق کلیه دفع می شود.

هشدارها

۱. این دارو در مسمومیت شدید با الکل همراه با علائم حیاتی ضعیف شده، اغما شوک، گلوکوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلاء به آن، میاستنی گراو و انسداد مزمن و شدید تنفسی باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲. بنزودیازپین ها ممکن است سبب بروز ضعف تنفسی در سالخوردگان، نوجوانان یا افراد بشدت بیمار شوند. در این افراد، کاهش مقدر مصرف دارو ممکن است ضروری باشد.
۳. مصرف طولانی مدت یا مقادیر زیاد بنزودیازپین ها ممکن است سبب بروز وابستگی های روانی و جسمی شود.
۴. پس از مصرف فرآورده های تزریقی، بیمار باید ۳-۲ ساعت تحت مراقبت باشد.
۵. تزریق وریدی بنزودیازپین ها ممکن است سبب بروز آپنه، کاهش فشار خون، برادیکاردی، یا ایست تنفسی شود.
۶. هنگام تزریق بنزودیازپین ها، وسایل احیاء تنفسی باید در دسترس باشند.
۷. به علت بروز خطر ترمبوفلبیت، تزریق وریدی باید سرعت حداکثرmg/min۵ صورت گیرد.

عوارض جانبی دیازپام

فراموشی، اضطراب اغتشاش فکر، افسردگی روانی،  تاکیکاردی، و تپش قلب، آتاکسی، سرگیجه و منگی، خواب آلودگی (شامل خواب آلودگی در طول روز) اشکال در تکلم، بی خوابی، تحریک پذیری و عصبانیت با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارويي

اثرات مضعف CNS و خطر بروز آپنه با مصرف همزمان فرآورده های حاول الکل و سایر داروهای مضعف CNS ممکن است تشدید یابد. مصرف همزمان بنزودیازپین ها با ایتراکونازول و کتوکونازول ممکن است باعث مهار متابولیسم این داروها و در نتیجه افزایش غلظت پلاسمایی این دارو شود.

نکات قابل توصیه

۱. این دارو نباید بیش از مقدار تجویز شده مصرف شود.
۲. در صورتی که پس از چند هفته، اثربخشی دارو کاهش یافت، باید به پزشک مراجعه و از افزایش مقدار مصرف دارو خودداری نمود.
۳. به عنوان ضد تشنج، دوره درمان باید کامل شود. باید دقت شود هیچیک از نوبت های مصرف فراموش نشود.
۴. به منظور کاهش احتمال بروز عوارض قطع مصرف دارو، مصرف این دارو باید به تدریج قطع شود.
۵. در صورت تزریق عضلانی، این دارو باید عمیقاً در عضله دلتوئید تزریق شود.
۶. به منظور کاهش ترمبوز وریدی، فلبیت، تحریک موضعی و تورم، تزریق وریدی دارو نباید در ورید های کوچک در پشت دست یا مچ صورت گیرد.
۷. انفوزیون مداوم وریدی این دارو توصیه نمی شود.

اشکال دارویی دیازپام

Rectal Tube:۵mg ۱۰mg
Suryp:۲mg/۵ml
Suppository:۱۰mg . ۱۵mg
Tablet:۲mg ۵mg
Injection:۱۰mg/۲ml

مکانیسم اثر

کاربامازپین با طولانی کردن مدت غیر فعال ماندن کانال سدیم در سلول عصبی پس سیناپسی توانایی آن را برای پتانسیل عمل های تکراری با فرکانس زیاد کاهش می دهد و آزادسازی واسطه عصبی از سلول عصبی پیش سیناپسی را مهار می کند و در مجموع انتقال سیناپسی کاهش می یابد.

فارماكوكينتيك کاربامازپین

کاربامازپین جذب خوراکی کاملی دارد. در کبد به طور کامل متابولیزه شده و متابولیت آن دارای خاصیت ضد تشنجی است. نیمه عمر آن ۶۵-۲۵ ساعت است که با تجویز طولانی مدت به دلیل القاء خود به خود متابولیسم به ۲۹-۸ ساعت می رسد. دفع دارو عمدتاً کلیوی است. پیوند دارو به پروتئین متوسط است. اثر ضدتشنجی دارو پس از چند ساعت تا چند روز و اثر ضد درد عصبی آن پس از ۷۲-۸ ساعت شروع می شود.

موارد منع مصرف کاربامازپین

این دارو در صورت بروز حملات تشنجی غائب، حملات آتونیک و میوکلونیک، انسداد دهلیزی بطنی، اختلالات خونی(ناهنجاری در میزان آهن سرم، پلاکت و سلول های خون) و ضعف مغز استخوان، نباید مصرف شود.

هشدارها

۱. قطع ناگهانی مصرف دارو در بیمارانی که به این دارو پاسخ می دهند، ممکن است منجر به بروز تشنج و صرع شود. بنابراین، توصیه می شود مصرف دارو به تدریج قطع شود.
۲. سالمندان نسبت به عوارض آشفتگی، توهم بلوک دهلیزی-بطنی و برادی کاردی این دارو حساس تر هستند.
۳. این دارو ممکن است باعث بروز لوکوپنی و ترومبوسیتوپنی، شیوع عفونت های میکروبی، تأخیر در التیام زخمها و خونریزی لثه شود.
۴. در صورت بروز علائم قلبی و عروقی یا بثورات جلدی یا علائم ضعف مغز استخوان، مصرف دارو باید قطع شود.

عوارض جانبی کاربامازپین

تهوع، استفراغ، گیجی، خواب آلودگی، سردرد، عدم تعادل، توهم و آشفتگی، اختلالات بینایی(به خصوص دوبینی) نیستاگموس، اسهال و یبوست، بی اشتهایی، بثورات جلدی گذرا، لوکوپنی، ترومبوسیتوپنی، اگرانولوسیتوز و آنمی آپلاستیک از عوارض جانبی مصرف این دارو هستند.

نکات قابل توصیه

۱. جهت کاهش تحریک دستگاه گوارش بهتر است دارو با غذا مصرف شود.
۲. از قطع ناگهانی مصرف دارو اجتناب و در صورت لزوم مقدار مصرف دارو باید به تدریج کاهش یابد تا از بروز تشنج یا حمله مداوم صرعی جلوگیری شود.
۳. از مصرف همزمان سایر داروهای مضعف CNS با این دارو باید اجتناب شود.
۴. در صورت مصرف این دارو در موقع رانندگی و کار با ماشین آلاتی که نیاز به دقت و هوشیاری دارند باید احتیاط نمود.
۵. درصورتی که مقدار مصرف این دارو از حداقل شروع شده و به تدریج با فواصل یک هفته افزایش پیدا کند، عوارض جانبی دارو به حداقل می رسد.
۶. دوره درمان با دارو باید کامل شود. از مصرف بیش از مقدار توصیه شده نیز باید خودداری شود.
۷. در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود. ولی اگر تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد از مصرف نوبت فراموش شده باید خودداری نموده و مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر شود. در صورت فراموش کردن بیش از یک نوبت مصرف دارو باید به پزشک مراجعه شود.
۸. به منظور بررسی پیشرفت درمان، مراجعه منظم به پزشک ضروری است.
۹. در صورت نیاز به عمل جراحی، درمان اورژانسی و دندانپزشکی، پزشک باید از مصرف دارو مطلع شود.

اشکال دارویی کاربامازپین
Scored Tablet:۲۰۰mg
Sustained Release Tablet:۲۰۰ mg . ۴۰۰mg

مکانیسم اثر

هیوسین به دلیل اثرات ضد موسکارینی، باعث شل شدن عضلات صاف حفرات شکمی و لگن می شود.

فارماكوكينتيك

تا حدودی از طریق مجرای گوارش جذب می شود و طول مدت اثربخشی آن کوتاه تر از آتروپین است.

موارد منع مصرف هیوسین

 .۱به دلیل اثر گشاد کنندگی مردمک چشم، این دارو نباید در بیماران مبتلا به گلوکوم تجویز شود.
.۲این دارو در بیماران مبتلا به پورفیری نباید مصرف شود.

هشدارها

 .۱در افراد سالمند مبتلا به بیماری انسداد مجاری ادرار یا بزرگی پروستات با احتیاط مصرف شود.
.۲در موارد ابتلا به بیماری های زیر با احتیاط مصرف شود:

تاکیکاردی، نارسایی قلبی، انسداد فلجی روده، کولیت اولسروز و تنگی پیلور

عوارض جانبی هیوسین

بروز خشکی دهان، کاهش موقت تطابق چشم و گاهی تاکیکاردی از عوارض جانبی این دارو هستند.

نکات قابل توصیه

 .۱در طول مدت مصرف این دارو، به دلیل احتمال بروز خواب آلودگی از رانندگی و کار با ابزاری که نیاز به هوشیاری دارند، خودداری شود.
.۲محلول تزریقی این دارو را می توان با محلولهای تزریقی دکستروز و کلرور سدیم ۰/۹ درصد مخلوط کرد.

مقدار مصرف هیوسین

خوراکی:

بزرگسالان : ۲۰ میلی گرم ۴ بار در روز مصرف می شود.

کودکان : در کودکان ۱۲-۶ ساله مقدار ۱۰ میلی گرم سه بار در روز تجویز شود.

تزریقی: مقدار ۲۰ میلی گرم به صورت عضلانی و یا وریدی ( در اسپاسم شدید) تزریق می شود که در صورت لزوم پس از نیم ساعت قابل تکرار است.

شیاف:

بزرگسالان : روزی ۳-۱ شیاف در روز مصرف می شود.

کودکان: یک شیاف در روز مصرف می شود.

اشکال دارویی هیوسین

Tablet:۱۰ mg
Suppository: ۱۰ mg
Pediatric Suppository : ۷.۵ mg
Injection: ۲۰ mg/ml

مکانیسم اثر بلادونا

آتروپین، هیوسیامین و هیوسین، آلکالوئیدهای بلادونا هستند که دارای اثر ضد موسکارینی هستند و فنوباربیتال اثر تسکینی بر رویCNS دارند.

فارماكوكينتيك

متابولیسم این دارو در کبد صورت می پذیرد و دفع دارو بیشتر از طریق کبد صورت می گیرد. طول مدت اثر دارو حدود ۶-۴ ساعت است.

موارد منع مصرف بلادونا

بلادونا در صورت وجود گلوکوم با زاویه بسته نباید مصرف شود.

هشدارها

۱-احتمال بروز هیجان، اضطراب، خواب آلودگی یا اختلال شناختی به ویژه در سالمندان وجود دارد.

۲- احتمال بروز خشکی دهان و احتباس ادرار وجود دارد.

۳-در افراد مبتلا به هیپرتروفی پروستات، احتباس ادرار یا گلوکوم با احتیاط مصرف شود.

عوارض جانبی

یبوست، کاهش تعریق، سرگیجه، خواب آلودگی، خشکی دهان، بینی، گلو و یا پوست از عوارض شایع دارو می باشند.

تداخل دارويي بلادونا

مصرف همزمان این دارو با بیهوش کننده عمومی، داروهای پایین آورنده فشار خون و مضعف باعث افزایش CNS اثر تضعیفی آنها می شود. این دارو همچنین در جذب گریزوفولوین، کینیدین و کتوکونازول تداخل ایجاد می کند. این دارو اثر آنتی موسکارینی داروهای ضدهیستامینی، دیسوپیرامید، هالوپریدول، فنوتیازین ها و تیوگزانتین ها را افزایش می دهد و با گلیکوزیدهای دیژیتال، گوانتیدین، متوکلوپرامید، ضد دردهای مخدر شبه تریاک و داروهای ضد افسردگ یسه حلقه ای تداخل دارد.

نکات قابل توصیه

۱- دارو نیم تا یک ساعت قبل از غذا میل شود.

۲- بلافاصله یک ساعت س از مصرف این دارو از داروهای ضداسید و ضد اسهال استفاده شود.

۳-احتمال بالا رفتن دمای بدن در فعالیت های شدید بدنی پس از مصرف این دارو وجود دارد.

۴- احتمال بروزخشکی دهان، بینی و گلو وجود دارد.

۵-احتمال بروز تاری دید یا خواب آلودگی با مصرف این دارو وجود دارد.

مقدار مصرف

بزرگسالان : ۱۰-۵ میلی لیتر الگزیر سه یا چهار بار در روز یا ۲-۱ قرص ۴-۲ بار در روز مصرف می شود.

کودکان : در کودکان با وزن کمتر از ۹ کیلوگرم ۰/۵ تا ۰/۷۵ میلی لیتر به صورت الگزیر(نوعی فرآوری دارویی) در هر ۶-۴ساعت و کودکان بالای ۹ کیلوگرم تا ۴۵ کیلوگرم از ۲ میلی لیتر تا ۵/۷ میلی لیتر در هر ۶-۴ ساعت مصرف تجویز می شود.

اشکال دارویی

Tablet، elixir (/۵ ml): Atropin Sulfate ۱۹.۴mcg + Hyosine HBr ۶.۵ mcg + Hyoscyamine Sulfate ۱۰۳.۷ mcg + Phenobarbital ۱۶.۲ mg

مکانیسم اثر

هالوپریدول اثر درمانی خود را عمدتاً با انسداد گیرنده های دوپامینی اعمال می نماید. گیرنده های آلفا-آدرنرژیک و موسکارینی نیز توسط هالوپریدول تا حدودی مسدود می شوند.

فارماكوكينتيك

هالوپریدول به صورت خوراکی تا حدود ۶۰% جذب می شود. متابولیسم کبدی وسیعی دارد و حداکثر غلظت خونی آن ۶-۲ ساعت پس از مصرف خوراکی ایجاد می شود. نیمه عمر این دارو از طریق مصرف خوراکی ۲۷-۱۲، از راه عضلانی ۲۵-۱۷ ساعت و به صورت وریدی ۱۰ تا ۱۹ ساعت می باشد. این دارو به میزان زیادی از طریق کلیه و مقداری نیز از طریق صفرا دفع می شود.

موارد منع مصرف هالوپریدول

این دارو در موارد ضعف شدید و سمی CNS ناشی از مصرف دارو نباید مصرف شود.

هشدارها

۱. دربیماری های قلبی-عروقی، پارکینسون، صرع، حساسیت به هالوپریدول و احتباس ادرار باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

۲. بیماران مبتلا به تیروئید سمی و کودکان، به واکنش های دیستونیک و آکاتزی ناشی از مصرف هالوپریدول حساستر هستند.

عوارض جانبی

آرامش بیش از حد و خواب آلودگی، بی ثباتی خلقی ، کابوس های شبانه، بی خوابی، تحریک و سرخوشی ممکن است بروز نماید. در مصارف طولانی مدت، دیسکینزی دیررس ممکن است ایجاد شود. آثار ضد موسکارینی نظیر یبوست، خشکی دهان، احتقان بینی، احتباس ادرار و تاری دید نیز به ندرت بروز می نماید. عوارض خارج هرمی خصوصاً واکنش های دیستونیک و آکاتزی، بخصوص در تیروئید سمی شایع تر می باشند. عوارضی از قبیل خستگی، ضعف، گاهگاهی بروز می نماید.

تداخل دارويي هالوپریدول

داروهای هوشبر اثر کاهنده فشار خون هالوپریدول را افزایش می دهند. ریفامپسیین و کاربامازپین متابولیسم کبدی هالوپریدول را افزایش داده و باعث کاهش غلظت پلاسمایی آن می شوند. داروهای ضد افسردگی باعث افزایش اثر ضدموسکارینی هالوپریدول می شوند. فلوکستین غلظت پلاسمایی هالوپریدول را افزایش می دهد. هالوپریدول احتمالا با کاهش آستانه تشنج، با اثر داروهای ضد صرع مقابله می نماید. داروهایی نظیر لیتیم باعث افزایش عوارض خارج هرمی هالوپریدول می شوند. مصرف همزمان فرآورده های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو ممکن است باعث تشدید اثرات مضعف CNS و تنفس و همچنین اثرات کاهنده فشار خون شود. مصرف همزمان اپی نفرین با این دارو ممکن است کاهش فشار و تاکیکاردی را تشدید نماید. اثر درمانی لوودوپا در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است کاهش یابد.

نکات قابل توصیه

۱. این دارو نباید بیشتر یا کمتر از مقدار توصیه شده مصرف شود.

۲. دوره درمان با دارو باید کامل شود. برای حصول اثرات درمانی، ممکن است چند هفته زمان نیاز باشد.

۳. در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود. نوبت های بعدی باید مطابق رژیم درمانی مصرف شوند. از دو برابر کردن مقدار مصرف باید خودداری شود.

۴. قبل از مصرف دارو، باید با پزشک مشورت شود. توصیه می شود مصرف دارو به تدریج قطع شود.

۵. از مصرف فرآورده های حاوی الکل و سایر فرآورده های مضعف CNS با این دارو باید خودداری شود.

۶. به دلیل بروز سرگیجه یا خواب آلودگی، هنگام رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط کرد.

۷. به دلیل بروز شوک حرارتی، هنگام ورزش یا در هوای گرم و هنگام حمام با آب داغ، باید احتیاط کرد.

۸. در صورت نیاز به هرگونه عمل جراحی یا درمان اضطراری، پزشک باید از مصرف دارو مطلع شود.

اشکال دارویی هالوپریدول

Oral Solution :۲mg (as Lactate)

Injection: ۵mg/ml(as Lactate). ۵۰mg/ml

Scored Tablet : ۰.۵ mg

Scored Tablet: ۲mg

Scored Tablet: ۵ mg